حكيمي به فرزندش گفت:
هزار پند آموخته ام كه از آن چهارصد پند برگزيده ام و از آن ميان هشت از آن برگزيده ام:
دو چيز را فراموش مكن اول خدا را دوم مرگ را.
دو چيز را فراموش كن اول كسي كه به تو بدی كرده دوم كسی كه به او نيكي كردی.
و
به خانه اي كه وارد شدی چشمت را نگه دار.
به مجلسي كه وارد شدی زبا نت را نگه دار.
به سفره اي كه وارد شدی شكمت را نگه دار.





