حكيمي به فرزندش گفت:

 

 

هزار پند آموخته ام كه از آن چهارصد پند برگزيده ام و از آن ميان هشت از آن برگزيده ام:

دو  چيز را فراموش مكن اول خدا را دوم مرگ را.

دو چيز را فراموش كن اول كسي كه به تو بدی كرده دوم كسی كه به او نيكي كردی.

و

به خانه اي كه وارد شدی چشمت را نگه دار.

به مجلسي كه وارد شدی زبا نت را نگه دار.

 به سفره اي كه وارد شدی شكمت را نگه دار.

و به نماز كه ايستادی دلت را نگه دار